audio
audioduration (s) 3.19
10.1
| transcription
stringlengths 16
128
| file_name
stringlengths 19
19
|
|---|---|---|
Мая гаспадыня, фраў Залеўскі, дазволіла мне варыць каву ў пакоі.
|
32b9505113a0be6.mp3
|
|
Тое, што яна падавала, было занадта слабое, асабліва з пахмелу.
|
3a831a4f9604ae1.mp3
|
|
На дварэ было свежа і ясна. Я паставіў прымус на лаўку і пачаў шукаць каву.
|
352c668ae4d959a.mp3
|
|
Назаўтра была нядзеля. Я позна спаў і прачнуўся, калі промні сонца ўпалі мне на пасцель.
|
f89a8f1cc3c28b1.mp3
|
|
Я ўжо два гады жыў у пансіянаце Залеўскі. Месца мне падабалася.
|
ab1d11e1193cf01.mp3
|
|
І спакойнымі вечарамі можна было падумаць, што жывеш у вёсцы.
|
c78eabd442a2eba.mp3
|
|
Было куды пайсці: побач дом прафсаюзаў, кафэ інтэрнацыяналь і рэстаран,
|
8eebcc3fa7d0190.mp3
|
|
Перад домам, акрамя таго, былі старыя могілкі. На іх раслі дрэвы, як у парку.
|
f660c2899bc20c6.mp3
|
|
Але спакойна ставаў вельмі позна,
|
e85807ece509990.mp3
|
|
У скарбонку фраў Залеўскі могілкі прыносілі надзейны прыбытак.
|
8fe96912731dede.mp3
|
|
Пры рэкламацыях яна настойвала: але, панове, падумайце толькі,
|
d2e948c2c5e2948.mp3
|
|
Яна хваліла свежае паветра і шырокія далягляды, і за гэта брала больш высокую плату.
|
0147516588f1007.mp3
|
|
Я апранаўся вельмі павольна. Гэта надавала мне адчуванне нядзелі.
|
e79b288084439de.mp3
|
|
Я ўмыўся, пахадзіў па пакоі, пачытаў газету, згатаваў каву,
|
9402342051b577e.mp3
|
|
Паслухаў спеў птушак у высокіх дрэвах на могілках.
|
c33bdaf8a92f245.mp3
|
|
Яны спявалі, як маленькія срэбныя флейты святога Бога,
|
47684608462fba3.mp3
|
|
Я выбіраў сарочку і шкарпэткі.
|
affe2f26986bd76.mp3
|
|
Хоць выбіраць асабліва не было з чаго, з некалькіх сарочак і пар шкарпэтак я выбіраў так, быццам іх было ў дваццаць разоў больш.
|
1c0537f131c2eef.mp3
|
|
Насвістваючы, я павыкідваў усё з кішэняў: дробязь, нож, ключы,
|
2daa4bea6f018cf.mp3
|
|
учорашняя паперка з імем дзяўчыны і нумарам тэлефона.
|
174ad4e97820e62.mp3
|
|
Патрыцыя Хольман. Дзіўнае імя. Патрыцыя.
|
a4831391247c265.mp3
|
|
Я паклаў паперку на стол. Няўжо гэта сапраўды было ўчора?
|
c65fe032f9c41ee.mp3
|
|
Як далёка ўсё адышло, амаль забылася ў шэрым тумане алкаголю.
|
1041f982d5f9c03.mp3
|
|
За выпіўкай жыццё было цудоўнае.
|
8e508c918c7d0ee.mp3
|
|
Ой, ты хутка рабіўся цэльным.
|
1bcf801e05106cb.mp3
|
|
А магчыма, і не. Днём усё выглядала інакш, чым вечарам.
|
5cddfdb1885616c.mp3
|
|
Але паміж вечарам і раніцай зноў утвараліся прагалы, як быццам міналі гады.
|
e35509709cdb372.mp3
|
|
Я сунуў запіску пад стос кніжак. Пазваніць? Магчыма.
|
0cb8cca8aecf462.mp3
|
|
Шчыра кажучы, я жыў спакойна і быў задаволены.
|
b08e6858d2162b0.mp3
|
|
Даволі хапіла шуму ў апошнія гады.
|
7911c70a371de4f.mp3
|
|
Толькі не падпускай нічога блізка да сэрца, гаварыў Кёстэр.
|
37c7be4649d64d1.mp3
|
|
Тое, што падпусціш, захочаш утрымаць, а ўтрымаць нельга нічога.
|
f0383208bf65f1b.mp3
|
|
У гэты час у суседнім пакоі пачаўся ранішні верхал.
|
4a45b5157e2b703.mp3
|
|
На хвілінку я прыслухаўся. Сварыліся муж з жонкай, Хасэ.
|
00aa0f990a4f2f1.mp3
|
|
Калі б яны мелі трохпакаёвую кватэру з кухняй для гаспадыні, ды каб яшчэ дзіця, магчыма, гэта была б шчаслівая сям'я.
|
8cc1f6ce11b006b.mp3
|
|
Я шукаў капялюш, які, відаць, учора некуды закінуў.
|
cbf86d26664bf7f.mp3
|
|
Яны ўжо пяць гадоў жылі тут у маленькім пакойчыку. Гэта былі нядрэнныя людзі.
|
0d9dbbf879016a8.mp3
|
|
Яны ўвесь час натыкаліся адно на аднаго.
|
c4ad28d72a25118.mp3
|
|
Але кватэра каштавала шмат грошай, а дзіця ў гэтыя ненадзейныя часы,
|
ed0b4007e062e27.mp3
|
|
Жонка стала істэрычкай, а муж увесь час баяўся страціць сваё месца.
|
9954c28528416c8.mp3
|
|
Тады б капцы. Яму было сорак пяць гадоў.
|
29479acc2ad320d.mp3
|
|
Беспрацоўнага яго ўжо больш ніхто не прыняў бы. У гэтым была бяда.
|
f3b96b107dd67ea.mp3
|
|
Я хацеў ціхенька ўцячы, але пачуўся стук у дзверы, у пакой уваліўся Хасэ.
|
60e232baa6284c5.mp3
|
|
Раней чалавек страчваў пазіцыі паволі, і заўсёды з'яўляліся новыя магчымасці, каб падняцца.
|
fba79717851e195.mp3
|
|
А сёння за кожным звальненнем адразу прадонне вечнага беспрацоўя.
|
61757673779d721.mp3
|
|
Ён плюхнуўся ў крэсла.
|
386213b981ec898.mp3
|
|
Сціплы, старанны служыць.
|
684dfcee8da35e9.mp3
|
|
Я больш не вытрываю. Гэта быў па сутнасці мяккі чалавек,
|
959a08f8e473582.mp3
|
|
Але якраз такім было сёння цяжэй за ўсіх.
|
4756aed899755c2.mp3
|
|
Ды ім, бадай, было заўжды найцяжэй.
|
b24bedb10e8ee23.mp3
|
|
Сціпласць і стараннасць ацэньваюцца належным чынам толькі ў раманах.
|
94ff33f5699fc69.mp3
|
|
Ну толькі падумайце, у канторы зноў два звальненні. Наступны я. Вось убачыце, я!
|
371716685d401b2.mp3
|
|
У гэтым страху ён жыў з пачатку месяца да наступнага. Я наліў яму чарку гарэлкі.
|
7981c566f1ebc17.mp3
|
|
Ён тросся ўсім целам. Некалі ён зламаецца. Гэта было відавочна.
|
722f720a41893f9.mp3
|
|
Больш у яго не было пра што гаварыць. Ды яшчэ гэтыя заўсёдныя папрокі.
|
b70b20652bb3708.mp3
|
|
Магчыма, жонка папракнула яго за сваё вартае жалю існаванне.
|
986af6043e98748.mp3
|
|
Ёй было сорак два гады, яна ўжо амаль адцвіла і расплылася, але не выглядала такой зношанай,
|
7305b54760d0d0f.mp3
|
|
Яе прыгнятаў страх недалёкай старасці.
|
a8b5c928ab69732.mp3
|
|
Нешта раіць не мела сэнсу. Слухайце, Хасэ.
|
9011b88d7fdb882.mp3
|
|
Пасядзіце тут спакойна, колькі вам захочацца, мне трэба пайсці.
|
aa1919b536f6cb8.mp3
|
|
Калі вам больш да густу каньяк, ён у шафе, тут ром. Там ляжаць газеты.
|
f56ef85a1a5fc53.mp3
|
|
А пад вечар пойдзеце куды-небудзь з жонкай з гэтых чатырох сцен, ну хоць бы ў кіно.
|
925b9099ccdb992.mp3
|
|
Сёння галоўнае забыцца, а для гэтага не разважаць.
|
d8568f4ec87cfb1.mp3
|
|
Гэта будзе каштаваць вам столькі ж, колькі дзве гадзіны ў кафэ, а атрымаеце куды больш.
|
b73a5891c7eeed1.mp3
|
|
Адчуваючы дакор сумлення, я паляпаў яго па плячы.
|
2601f8c04290d60.mp3
|
|
Побач дзверы былі адчынены. Жанчына ўсхліпвала так гучна, што можна было пачуць з надворку. Я ішоў праз калідор.
|
8b1f8a34413c2e8.mp3
|
|
Няхай сабе, кіно заўсёды выручае. Там кожны можа памарыць.
|
968d69122998643.mp3
|
|
Наступныя дзверы былі прачынены. Адтуль падслухвалі. Пахла духамі.
|
f805231dbd23b1d.mp3
|
|
Адзін раз у тыдзень шэф дыктаваў ёй да раніцы.
|
fb0237647892bfe.mp3
|
|
Тут жыла Эрна Бёніх, сакратарка. Выгляд мела занадта элегантны,
|
d0ad75eb7ded578.mp3
|
|
Назаўтра ў яго бываў вельмі дрэнны настрой, затое яна кожны вечар хадзіла на танцы.
|
ee70da49e5533dd.mp3
|
|
Каб не было танцаў, не варта было б і жыць, гаварыла яна. У яе былі два сябры.
|
d1d8f77df999202.mp3
|
|
Адзін кахаў яе і прыносіў кветкі, другога кахала яна і давала яму грошы.
|
17b188f116bdda3.mp3
|
|
Побач у пакоі жыў ротмістр, граф Арлоў, рускі эмігрант, кельнер, статыст на кіназдымках,
|
e91eb7042738487.mp3
|
|
Ён выдатна іграў на гітары.
|
a32c0db2076c810.mp3
|
|
Кожны вечар ён маліўся Казанскай Божай Маці,
|
60d80e3587586ac.mp3
|
|
Нападпітку быў плаксівы.
|
f19a1d2c8c387f7.mp3
|
|
Наступныя дзверы, фраў Бэндэр, медыцынская сястра ў доме малюткі.
|
5dbe6e5d2875e22.mp3
|
|
Узрост, пяцьдзесят гадоў. Муж загінуў на вайне.
|
d2f69cc9ae2bce2.mp3
|
|
Яшчэ побач Мюлер, казначэй-пенсіянер, сакратар таварыства філатэлістаў.
|
a98df9bc579e467.mp3
|
|
Жывая калекцыя марак, больш нічога. Шчаслівы чалавек. У апошнія дзверы я пастукаў.
|
9d4d0240eaa513e.mp3
|
|
Ён быў студэнт другога курса. Каб закончыць гэтыя чатыры семестры,
|
54dae4e8eae0256.mp3
|
|
Як справы, Георгій? Нічога новага? Георгій Блок пахітаў галавой.
|
78b9983e0b26bf4.mp3
|
|
Заробленыя грошы скончыліся. Іх хопіць яшчэ месяцы на два.
|
f786320aaa47fc7.mp3
|
|
Ён спрабаваў так-сяк, ну дзе-небудзь
|
eff468f25a9b775.mp3
|
|
На руднік ён не мог вярнуцца, там цяпер ужо хапала сваіх беспрацоўных.
|
908328a1397270f.mp3
|
|
Тыдзень ён распаўсюджваў рэкламныя лісткі маргарынавай фабрыкі.
|
a3306ee2050a848.mp3
|
|
Але фабрыка збанкрутавала.
|
10ffc37c8246ed3.mp3
|
|
Неўзабаве ён атрымаў месца разношчыка газет.
|
ae04acabf1b697e.mp3
|
|
Уздыхнуў бы з палёгкай, праз тры дні яго спынілі двое ў касках, адабралі газеты,
|
ab79f14089ae42d.mp3
|
|
Няма чаго лезці. У іх саміх хапае беспрацоўных.
|
4572432e988d013.mp3
|
|
І ўсё-такі ён выйшаў на наступнай раніцы, хоць ужо давялося заплаціць за падраныя газеты.
|
b6e9c7fa64dbea2.mp3
|
|
Нехта збіў яго веласіпедам.
|
466cc012475a02a.mp3
|
|
Газеты паляцелі ў гразь, зноў заплаціў дзве маркі.
|
c2c62cc07718d1b.mp3
|
|
Ён пайшоў трэці раз і вярнуўся з разадраным касцюмам і разбітым
|
ba89191e7afe48c.mp3
|
|
Вось тады ён здаўся.
|
ae190c883bd72be.mp3
|
|
Зараз у адчаі сядзеў у пакоі і зубрыў як вар'ят, быццам гэта мела нейкі сэнс.
|
760136e1a6b4d1d.mp3
|
|
Ён еў раз на дзень.
|
3c2ba3d74ab5dfa.mp3
|
|
Пры гэтым не мела значэння, закончыць ён астатнія курсы ці не, на працу можна было разлічваць не раней,
|
272572bd11de974.mp3
|
|
Я ўжо тады заўважыў, пасля рудніка, калі не займацца кожны дзень, адразу саб'ешся з тропу,
|
0cc549f5ccdcfe7.mp3
|
End of preview. Expand
in Data Studio
README.md exists but content is empty.
- Downloads last month
- 19