| import re | |
| text = """ | |
| <div dir="rtl"> | |
| <h2>ارائه تخصصی امنیت شبکه‌های کامپیوتری - بخش اول (مباحث ۱ تا ۴)</h2> | |
| <!-- تاپیک ۱ --> | |
| <h3>۱. تابع درهم‌سازی (هش فانکشن) چیست و چه مشخصاتی دارد؟</h3> | |
| <p>ببینید دوستان، تابع هش دقیقا مثل یک چرخ‌گوشت دیجیتال عمل می‌کنه! شما هر چقدر گوشت یا همون داده با هر اندازه‌ای که دوست دارید رو واردش می‌کنید و همیشه یه خروجی با اندازه ثابت تحویل می‌گیرید. به این خروجی تر و تمیز، مسیج دایجست یا چک‌سام هم می‌گن. نکته جالبش اینه که این چرخ‌گوشت فقط یه طرفه می‌چرخه و اصلا نمی‌شه از روی گوشت چرخ‌کرده، دوباره همون تکه گوشت اولیه رو ساخت! از طرفی هم کاملا قطعیه، یعنی هر بار همون ورودی رو بدید، دقیقا همون خروجی رو می‌گیرید. حالا قسمت هیجان‌انگیزش همون اثر بهمنیِ معروفه؛ یعنی کافیه فقط ۱ بیت از ورودی رو تغییر بدید تا ببینید چطور حداقل ۵۰ درصد از کل خروجی زیر و رو می‌شه، اون هم با یه سرعت برق‌آسا!</p> | |
| <h3>۲. ویژگی‌های امنیتی مطلوب در یک تابع درهم‌سازی رمزنگاری شده کدامند؟</h3> | |
| <p>اگه بخوایم خیالمون از بابت امنیت راحت باشه، سه تا ویژگی خیلی مهم رو باید در نظر بگیریم. اولیش مقاومت پیش‌تصویره، یعنی هکر بیچاره باید حسرت پیدا کردن ورودی از روی هش رو به گور ببره، که این واسه محافظت از پسوردهای ما خیلی واجبه. دومیش مقاومت پیش‌تصویر دومه؛ به زبون ساده یعنی اگه من یه ورودی بهت دادم، نتونی یه ورودی دیگه پیدا کنی که دقیقا همون هش قبلی رو بسازه، این ویژگی جون می‌ده برای امضاهای دیجیتال. و اما سومی مقاومت برخورده، که می‌گه کلا پیدا کردن هر دو تا ورودی متفاوت که خروجی هش یکسانی داشته باشن باید غیرممکن باشه.</p> | |
| <h3>۳. تفاوت میان مقاومت در برابر پیش‌تصویر، پیش‌تصویر دوم و برخورد چیست؟</h3> | |
| <p>بیاید اینجوری تصورش کنیم: تو مقاومت پیش‌تصویر، هکر فقط یه خروجی هش دستشه و تو تاریکی مطلق دنبال ورودیش می‌گرده. اما تو پیش‌تصویر دوم، هم ورودی رو داره و هم خروجی رو، حالا می‌خواد زرنگی کنه و یه ورودی جدید بسازه که دقیقا همون خروجی قبلی رو بده. از اون طرف تو داستان برخورد، هکر دنبال پیدا کردن هر دو تا ورودی دلخواهه که هش یکسانی بسازن. جالبه بدونید به خاطر یه پدیده ریاضی به اسم پارادوکس تولد، پیدا کردن این برخورد خیلی راحت‌تر از دو مورد قبلیه!</p> | |
| <h3>۴. کاربردهای اصلی توابع درهم‌سازی چیست؟</h3> | |
| <p>خب، این توابع هش کجاها به درد می‌خورن؟ یکی از مهم‌ترین کاربردهاش تو احراز هویت پیام یا همون مک هست، تا خیالمون از دست‌نخورده بودن و اصالت پیام راحت باشه. جای دیگه‌ای که خیلی می‌درخشه تو امضاهای دیجیتاله، جایی که اول از پیام هش می‌گیریم و بعد با کلید خصوصی رمزش می‌کنیم. ذخیره امن پسوردها همراه با نمک یا همون سالت هم که معرف حضورتون هست! در ضمن، برای تولید اعداد شبه‌تصادفی امن، یا همون پی آر ان جی، باز هم دست به دامن همین توابع هش می‌شیم.</p> | |
| <h3>۵. مثال‌های معروف توابع درهم‌سازی رمزنگاری شده کدامند؟</h3> | |
| <p>اگه بخوایم از معروف‌ها اسم ببریم، اولیش ام دی ۵ پیرمرد با خروجی ۱۲۸ بیتیه که دیگه حسابی شکسته شده و باید بازنشسته‌اش کنیم. بعدش اس اچ ای ۱ با ۱۶۰ بیت رو داریم که اون هم متاسفانه با حمله شترد به تاریخ پیوست. اما گل سرسبد ماجرا خانواده اس اچ ای ۲ مثل نسخه‌های ۲۵۶ و ۵۱۲ بیتی هستن که الان مثل کوه پشت امنیت تی ال اس ایستادن و کاملا استاندارن. البته یه اس اچ ای ۳ یا همون کچاک هم داریم که با اون ساختار اسفنجی جذابش، یه جایگزین فوق‌العاده و مدرن به حساب میاد.</p> | |
| <h3>۶. حمله بروت-فورس به هش‌ها بر چه اساسی انجام می‌شود؟</h3> | |
| <p>حمله بروت فورس رو مثل کسی در نظر بگیرید که می‌خواد با امتحان کردن دونه دونه کلیدها، یه قفل رو باز کنه. تو دنیای هش‌ها این حمله کاملا به فضای خروجی ان بیتی ما بستگی داره. یعنی در بدترین حالت هکر باید ۲ به توان ان بار تلاش کنه و به طور میانگین با ۲ به توان ان منهای ۱ بار عملیات به نتیجه می‌رسه. واسه همینه که وقتی از اس اچ ای ۲۵۶ استفاده می‌کنیم، هکر باید ۲ به توان ۲۵۶ بار عملیات انجام بده که خب تو دنیای واقعی عملا یه کار غیرممکنه!</p> | |
| <h3>۷. مسئله پارادوکس تولد و فرمول محاسبه احتمال برخورد هش چگونه است؟</h3> | |
| <p>پارادوکس تولد یه مفهوم ریاضی خیلی جالب داره! طبق این پدیده، برخلاف تصور ما، برای پیدا کردن یه برخورد نیازی نیست کل فضای حالت رو بگردیم. کافیه تعداد تلاش‌های ما که با کا نشونش می‌دیم، حدودا برابر باشه با رادیکال ۲ به توان ان، یا همون ۲ به توان ان تقسیم بر ۲. این یعنی هکرها با نصف تلاشی که ما فکر می‌کنیم، می‌تونن به یه برخورد تو توابع هش برسن.</p> | |
| <h3>۸. احتمال برخورد هش‌ها و ناامنی ۶۴ بیتی:</h3> | |
| <p>حالا بیاید ببینیم چرا دیگه ۶۴ بیت جوابگو نیست. با توجه به همون فرمولی که گفتیم، مقاومت یه هش ان بیتی در برابر برخورد می‌شه ۲ به توان ان تقسیم بر ۲. پس یه هش ۶۴ بیتی فقط به اندازه ۲ به توان ۳۲ عملیات مقاومت داره! خب این عدد برای کارت‌های گرافیک یا همون جی پی یو های امروزی شبیه یه شوخی می‌مونه و تو یک چشم به هم زدن شکسته می‌شه. دقیقا به همین دلیله که امروزه رفتیم سراغ استاندارد ۲۵۶ بیتی که مقاومت خیره‌کننده ۲ به توان ۱۲۸ رو بهمون می‌ده.</p> | |
| <h3>۹. ساختار تکراری (مرکل-دامگارد) چگونه کار می‌کند؟</h3> | |
| <p>ساختار مرکل دامگارد یه مکانیزم مرحله به مرحله و خیلی جذابه. اول از همه تو بخش پدینگ، میایم طول پیاممون رو جوری تنظیم می‌کنیم که دقیقا مضربی از اندازه بلوک‌های ما بشه. بعدش این پیام رو تیکه‌تیکه می‌کنیم و به بلوک‌های وای آی تقسیمش می‌کنیم. یه بردار اولیه هم به اسم سی وی صفر داریم که کار رو باهاش شروع می‌کنیم. حالا وارد فاز هیجان‌انگیز فشرده‌سازی می‌شیم؛ تو هر مرحله یه بلوک از پیام یا همون وای آی با خروجی مرحله قبلی یعنی سی وی آی ترکیب می‌شه تا خروجی جدید، یعنی سی وی آی بعلاوه ۱ متولد بشه و این چرخه تا آخر ادامه پیدا می‌کنه.</p> | |
| <h3>۱۰. استفاده از بلاک سایفرها به‌عنوان تابع درهم‌سازی (معایب):</h3> | |
| <p>شاید بپرسید چرا از همون بلاک سایفرها جای تابع هش استفاده نمی‌کنیم؟ خب مشکل اصلی اینجاست که خروجی این سایفرها خیلی کوتاهه! مثلا الگوریتم دس فقط ۶۴ بیت و ای ای اس هم نهایتا ۱۲۸ بیت خروجی دارن. همونطور که قبلا درباره پارادوکس تولد گفتیم، این خروجی‌های کوتاه باعث می‌شه مقاومت خیلی پایینی در برابر برخورد داشته باشن. از طرف دیگه، چون برای کار دیگه‌ای طراحی شدن، سرعتشون برای هش کردن پیام‌های طولانی واقعا پایینه.</p> | |
| <h3>۱۱. الگوریتم اس اچ ای-۵۱۲ چگونه کار می‌کند؟</h3> | |
| <p>الگوریتم اس اچ ای ۵۱۲ یه ماشین رمزنگاری قدرتمند ۶۴ بیتیه که خروجی عظیم ۵۱۲ بیتی تحویل می‌ده. اول تو مرحله پدینگ، پیام رو به بلوک‌های بزرگ ۱۰۲۴ بیتی تقسیم می‌کنه و طول پیام رو هم تو ۱۲۸ بیت جا می‌ده. جالب اینجاست که برای شروع، از ۸ تا رجیستر استفاده می‌کنه که مقادیرشون از ریشه دوم ۸ تا عدد اول ریاضی گرفته شده! تازه این اول کاره، پیام تو ۸۰ راند حسابی پردازش می‌شه و تو این مسیر از ثوابتی استفاده می‌شه که از ریشه سوم ۸۰ عدد اول به دست اومدن.</p> | |
| <!-- تاپیک ۲ --> | |
| <h3>۱۲. الزامات امنیتی پیام چیست؟</h3> | |
| <p>وقتی پیامی رو تو شبکه می‌فرستیم، باید حواسمون به سه تا اصل حیاتی باشه. اولی محرمانگیه؛ یعنی حرف‌های ما فقط و فقط باید به گوش گیرنده اصلی برسه و بس. دومی یکپارچگیه؛ به این معنی که هیچ هکری تو مسیر نتونه حتی یه نقطه به پیام ما کم یا اضافه کنه. و در نهایت سومی احراز هویت منبع هست؛ یعنی گیرنده باید صد در صد مطمئن باشه که این پیام واقعا از طرف خود ما اومده، نه یه فرد ناشناس.</p> | |
| <h3>۱۳. تفاوت رمزنگاری، هش و مک:</h3> | |
| <p>بیاید این سه تا مفهوم رو با هم مقایسه کنیم. رمزنگاری تمام تمرکزش روی همون محرمانگیه که گفتیم تا کسی پیام رو نخونه. اما تابع هش می‌خواد یکپارچگی پیام رو تضمین کنه و اصلا هم کاری به کلید نداره، فقط نشون می‌ده پیام تغییر نکرده. حالا مک این وسط چیکار می‌کنه؟ مک میاد ویژگی یکپارچگیِ هش رو با استفاده از یه کلید مخفی، با احراز هویت ترکیب می‌کنه. اینجوری هم می‌فهمیم پیام سالمه و هم می‌فهمیم دقیقا کی فرستادتش!</p> | |
| <h3>۱۴. ویژگی‌های الگوریتم مک:</h3> | |
| <p>الگوریتم مک در واقع یه فرمول ریاضیه که هم کلید مخفی ما و هم خود پیام رو به عنوان ورودی می‌گیره. مهم‌ترین ویژگیش اینه که باید کاملا غیرقابل جعل باشه؛ یعنی بدون داشتن اون کلید مخفی، هیچکس تو دنیا نتونه یه مک معتبر برای یه پیام بسازه. ضمنا این الگوریتم هم کاملا قطعیه، یعنی با پیام و کلید یکسان، همیشه یه خروجی ثابت و مشخص رو تولید می‌کنه.</p> | |
| <h3>۱۵. امنیت مک در برابر حملات بروت-فورس:</h3> | |
| <p>اگه یه هکر بخواد به مک حمله بروت فورس بزنه، با دو تا مانع بزرگ روبروست! امنیت کل سیستم برابر با مینیمم دو تا مقداره: یکی ۲ به توان کا، و اون یکی ۲ به توان ان. این یعنی امنیت ما هم به طول کلیدمون که کا بیتیه بستگی داره، و هم به طول خروجی مک که ان بیتیه. برای همین همیشه توصیه می‌شه هر دو تای این مقادیر حداقل ۱۲۸ بیت باشن تا خیالمون از بابت این حملات کاملا راحت باشه.</p> | |
| <h3>۱۶. ساختار اچ‌مک:</h3> | |
| <p>داستان اچ‌مک خیلی جالبه! این ساختار برای اینکه جلوی یه حمله معروف به اسم لنگث اکستنشن رو بگیره، از یه ترفند هوشمندانه یعنی دو بار هش کردن استفاده می‌کنه. تو این روش، به جای اینکه فقط پیام رو هش کنیم، کلید رو یه بار با یه پد داخلی یا همون آی‌پد ترکیب می‌کنیم و با پیام هش می‌گیریم، بعد دوباره نتیجه رو با ترکیب کلید و پد خارجی یا همون اوپد هش می‌کنیم! راستی یادتون باشه مقدار اون آی‌پد ثابت ۰ایکس۳۶ هست و مقدار اوپد هم ثابت ۰ایکس۵سی در نظر گرفته شده.</p> | |
| <h3>۱۷. الگوریتم‌های مک مبتنی بر بلاک سایفر:</h3> | |
| <p>ما می‌تونیم از همون بلاک سایفرها هم برای ساختن مک استفاده کنیم. یکی از معروف‌ترین روش‌ها دی ای ای یا همون سی بی سی مک هست، که البته یه ایراد بزرگ داره و اونم اینه که فقط برای پیام‌هایی با طول ثابت کار می‌کنه. اما برای حل این مشکل، یه الگوریتم دیگه به اسم سی‌مک معرفی شد که با تولید دو تا زیرکلید هوشمندانه به اسم کا ۱ و کا ۲، اجازه می‌ده برای پیام‌هایی با هر طول متغیری بتونیم یه مک امن بسازیم.</p> | |
| <h3>۱۸. روش‌های ترکیب رمزنگاری و احراز هویت:</h3> | |
| <p>برای ترکیب رمزنگاری و احراز هویت سه تا راه پیش رو داریم. راه اول هش بعد از رمزنگاریه که امنیتش پایینه و خیلی پیشنهاد می‌شه. راه دوم رمزنگاری بعد از هش هست که متاسفانه یه ضعف امنیتی وحشتناک به اسم پدینگ اوراکل داره. اما راه سوم و قهرمان داستان ما، رمزنگاری بعد از مک هست که امن‌ترین روش ممکنه و تو استاندارد خفنی مثل آی‌پی‌سک هم استفاده می‌شه. یه روش ترکیب موازی هم داریم که تو پروتکل اس اس اچ می‌بینیمش، ولی باید مراقب خطر نشت اطلاعات تو این روش باشیم.</p> | |
| <h3>۱۹. تولید پی آر ان جی با هش و مک:</h3> | |
| <p>می‌دونستید با همین توابع هش و مک می‌شه اعداد شبه‌تصادفی خیلی امن تولید کرد؟ کافیه یه مقدار اولیه یا همون سید رو با یه شمارنده یا کانتر ترکیب کنیم و بدیم به این توابع. بزرگترین مزیت این روش اینه که حتی اگه یه نفوذگر بتونه یکی از خروجی‌ها رو پیدا کنه یا لو بره، بازم نمی‌تونه مقادیر بعدی که قراره تولید بشن رو پیش‌بینی کنه و سیستم همچنان امن باقی می‌مونه!</p> | |
| <h3>۲۰. چرا مک امضای دیجیتال نیست؟</h3> | |
| <p>شاید فکر کنید حالا که مک احراز هویت می‌کنه، پس همون امضای دیجیتاله دیگه! ولی نه، یه تفاوت خیلی اساسی دارن. مک یه ویژگی خیلی مهم به اسم عدم انکار یا نان ریپودیشن رو نداره. چرا؟ چون تو مک، فرستنده و گیرنده هر دو یه کلید مشترک دارن. پس هر کدومشون می‌تونن اون مک رو تولید کنن و فرستنده می‌تونه به راحتی بگه "من اینو نفرستادم، کار خود گیرنده‌اس که کلید رو داره!". تو امضای دیجیتال اصلا همچین بهانه‌ای پذیرفته نیست.</p> | |
| <h3>۲۱. الزامات امضای دیجیتال:</h3> | |
| <p>برای اینکه یه امضای دیجیتال واقعی داشته باشیم، اول از همه باید بریم سراغ دنیای رمزنگاری نامتقارن. یعنی فرستنده با کلید خصوصی خودش پیام رو امضا می‌کنه، و همه دنیا با کلید عمومی اون، امضاش رو تایید می‌کنن! اینجاست که همون ویژگی عدم انکار که گفتیم شکل می‌گیره. به علاوه، این امضا باید طوری باشه که صد در صد به همون پیام خاص وابسته باشه و نشه اونو جدا کرد و چسبوند به یه پیام دیگه.</p> | |
| <h3>۲۲. امضای دیجیتال ال‌گامال:</h3> | |
| <p>امضای ال‌گامال یکی از روش‌های کلاسیک تو این حوزه‌اس که پایه‌های ریاضیش بر اساس مسئله سخت لگاریتم گسسته بنا شده. اما خب یه نقطه ضعف خیلی تو ذوق زننده داره؛ طول امضایی که تولید می‌کنه دقیقا دو برابر طول کلیدیه که استفاده کردیم! این یعنی برای داشتن یه امنیت خوب، باید پهنای باند و فضای زیادی رو برای خود امضا هدر بدیم.</p> | |
| <h3>۲۳. امضای دیجیتال اشنور:</h3> | |
| <p>اشنور در واقع اومد تا مشکلات ال‌گامال رو حل کنه! این الگوریتم همون روش رو تو یه زیرگروه کوچکتر به اسم کیو بهینه‌سازی کرد. مزیت فوق‌العاده اشنور اینه که اندازه امضاهاش به شدت کوچکتر از ال‌گاماله. یه ویژگی محشر دیگه‌اش هم اینه که بهمون اجازه می‌ده یه بخش زیادی از محاسبات سنگین ریاضی رو به صورت آفلاین و قبل از داشتن پیام انجام بدیم که سرعت کار رو حسابی بالا می‌بره.</p> | |
| <h3>۲۴. الگوریتم دی اس ای (استاندارد دی اس اس):</h3> | |
| <p>رسیدیم به الگوریتم دی اس ای که تبدیل به یه استاندارد جهانی شده. این الگوریتم سه تا پارامتر اصلی داره: یه پی ۱۰۲۴ بیتی، یه کیو ۱۶۰ بیتی و یه پارامتر جی. امضایی که در نهایت تحویلمون می‌ده ۳۲۰ بیته و از دو بخش آر و اس تشکیل شده. حالا گیرنده چطور این امضا رو چک می‌کنه؟ خیلی ساده، تو فرمول‌های ریاضیش یه مقدار وی رو محاسبه می‌کنه و اگه این وی دقیقا برابر با همون آر تو امضا بود، یعنی امضا کاملا معتبره!</p> | |
| <!-- تاپیک ۳ --> | |
| <h3>۲۵. امنیت ترافیک وب:</h3> | |
| <p>امنیت تو لایه‌های مختلف شبکه داستان‌های متفاوتی داره! تو پایین‌ترین سطح یعنی لایه شبکه، پروتکل آی‌پی‌سک رو داریم که مثل یه روح نامرئی و کاملا شفاف برای برنامه‌ها عمل می‌کنه. یه پله بالاتر تو لایه انتقال، اس اس ال و تی ال اس نشستن که روی تی سی پی سوار می‌شن و برنامه‌ها باید صراحتا صداشون بزنن. و در نهایت تو بالاترین سطح یعنی لایه کاربرد، ابزارهایی مثل پی جی پی و اس مایم رو داریم که مستقیما تو دل خود نرم‌افزارها و ایمیل‌های ما کار می‌کنن.</p> | |
| <h3>۲۶. خدمات اس اس ال/تی ال اس:</h3> | |
| <p>پروتکل‌های اس اس ال و تی ال اس یه پکیج کامل امنیتی هستن! برای اینکه کسی نتونه پیام‌ها رو بخونه یا همون محرمانگی، میان از الگوریتم‌های قدرتمندی مثل ای ای اس یا چاچا۲۰ استفاده می‌کنن. برای اینکه پیام تو راه دستکاری نشه، اچ‌مک رو به کار می‌گیرن. و برای اینکه مطمئن بشیم داریم با سرور یا کلاینت واقعی صحبت می‌کنیم، از گواهی‌های دیجیتال معتبر ایکس ۵۰۹ برای احراز هویت کمک می‌گیرن.</p> | |
| <h3>۲۷. پروتکل‌های اس اس ال:</h3> | |
| <p>اس اس ال خودش از چند تا زیرپروتکل جذاب تشکیل شده. اولیش هندشیک هست که کلاینت و سرور با هم سلام و علیک می‌کنن و کلیدها رو تبادل می‌کنن. بعدش چینج سایفر اسپک رو داریم که یه پیام نقلی ۱ بایتیه و می‌گه "آقا از الان به بعد همه‌چی رمزنگاری بشه!". پروتکل آلرت هم همونطور که از اسمش پیداست، برای اعلام خطاها و هشدارهاست. در نهایت، پروتکل رکورد میاد همه این داده‌ها رو تکه‌تکه می‌کنه، فشرده می‌کنه، مک می‌زنه، رمز می‌کنه و می‌فرسته روی تی سی پی.</p> | |
| <h3>۲۸. مراحل پروتکل هندشیک:</h3> | |
| <p>هندشیک چهار فاز پرماجرا داره! تو فاز اول کلاینت هلو و سرور هلو رو داریم که با هم سر انتخاب الگوریتم‌ها توافق می‌کنن. تو فاز دوم، سرور گواهی خودش رو می‌فرسته و تبادل کلیدها انجام می‌شه. فاز سوم جاییه که کلاینت دست به کار می‌شه تا یه راز اولیه به اسم پری مستر سکرت رو بسازه. و در نهایت تو فاز چهارم، هر دو طرف پیام چینج سایفر اسپک و فینیشد رو می‌فرستن تا بگن هندشیک با موفقیت و در امنیت کامل تموم شد.</p> | |
| <h3>۲۹. تولید کلیدهای اس اس ال:</h3> | |
| <p>فرآیند ساخت کلیدها تو اس اس ال مثل یه دستور پخت دقیقه! اول از همه اون پری مستر سکرت که ۴۸ بایت طول داره، کاملا تصادفی تولید می‌شه. بعدش با کمک یه تابع پی آر اف، از روی اون یه مستر سکرت با همون طول ۴۸ بایت می‌سازن. در نهایت از روی این مستر سکرت، یه بسته کامل به اسم کی متریال تولید می‌شه که توش ۶ تا کلید مجزا برای عملیات مک، رمزنگاری اطلاعات و بردارهای آی وی وجود داره.</p> | |
| <h3>۳۰. پیام‌های کنترلی اس اس ال:</h3> | |
| <p>پیام‌های کنترلی اس اس ال خیلی جمع و جور و مفید هستن. مثلا پیام چینج سایفر اسپک کلا ۱ بایت طول داره که مقدارش هم ۱ هست، ولی همین یه بایت کل فاز ارتباط رو به حالت امن می‌بره! پیام آلرت هم فقط ۲ بایت از شبکه رو اشغال می‌کنه؛ بایت اولش می‌گه این خطا چقدر جدیه، و بایت دومش دقیقا کد اون خطای خاص رو به ما گزارش می‌ده.</p> | |
| <h3>۳۱. پروتکل رکورد:</h3> | |
| <p>پروتکل رکورد مثل یه خط مونتاژ دقیق کار می‌کنه. اولین کاری که می‌کنه اینه که داده‌های بزرگ رو به بلوک‌هایی با حداکثر حجم ۱۶ کیلوبایت تکه‌تکه می‌کنه. یه ویژگی فوق‌العاده‌اش اینه که برای مقابله با حملات تکرار یا همون ری‌پلی، میاد یه شماره توالی ۶۴ بیتی مخفی رو قاطی محاسبات مک می‌کنه. اینجوری هکر نمی‌تونه یه پیام قدیمی رو دوباره بفرسته و سیستم رو گول بزنه!</p> | |
| <h3>۳۲. هدرهای اس اس ال/تی ال اس:</h3> | |
| <p>هدر تو بسته‌های اس اس ال و تی ال اس خیلی بهینه طراحی شده و روی هم رفته فقط ۵ بایت طول داره! این ۵ بایت اینطوری تقسیم شدن: ۱ بایت اول مشخص می‌کنه نوع محتوا یا همون کانتنت تایپ چیه. ۲ بایت بعدی نسخه پروتکل رو نشون می‌ده، و ۲ بایت آخر هم دقیقا طول اون بسته رو مشخص می‌کنه تا گیرنده بدونه چقدر باید منتظر بمونه.</p> | |
| <h3>۳۳. تفاوت اچ‌تی‌تی‌پی‌اس و اچ‌تی‌تی‌پی:</h3> | |
| <p>اچ‌تی‌تی‌پی‌اس در واقع همون اچ‌تی‌تی‌پی خودمونه که لباس ضدگلوله اس اس ال یا تی ال اس رو پوشیده و رفته روی پورت ۴۴۳! اما یه تفاوت خیلی مهم تو نحوه خداحافظیشون دارن. تو نسخه امن، وقتی می‌خوان ارتباط رو قطع کنن، از یه مکانیزم امن به اسم کلوز نوتیفای استفاده می‌کنن. این کار جلوی حمله خطرناک ترانکیشن رو می‌گیره تا هکر نتونه با قطع ناگهانی ارتباط، داده‌ها رو ناقص تحویل ما بده.</p> | |
| <!-- تاپیک ۴ --> | |
| <h3>۳۴. لایه‌های اس اس اچ:</h3> | |
| <p>معماری اس اس اچ از سه تا لایه قدرتمند تشکیل شده. پایین‌ترین لایه ترنسپورت هست که یه تونل به شدت امن و رمزنگاری شده بین دو تا سیستم می‌سازه. بعد لایه یوزر آث وارد عمل می‌شه تا هویت کلاینت رو تایید کنه و ببینه اصلا کی هست. در نهایت لایه کانکشن رو داریم که مثل یه مدیر، روی همون یه تونل امن، چندین کانال مختلف مثل ترمینال‌ها یا پورت فورواردینگ رو به صورت همزمان یا مالتی‌پلکسینگ مدیریت می‌کنه.</p> | |
| <h3>۳۵. تونل‌زنی (پورت فورواردینگ) اس اس اچ:</h3> | |
| <p>اس اس اچ سه مدل تونل‌زنی فوق‌العاده داره! مدل لوکال ترافیک رو از سمت شما می‌گیره، می‌فرسته به سرور و از اونجا می‌رسونه به مقصد نهایی. مدل ریموت دقیقا برعکسه، یعنی ترافیک رو از بیرون می‌گیره و میاره رو سیستم شما، درست شبیه کاری که نرم‌افزار ان‌گراک می‌کنه. اما مدل داینامیک شاهکاره؛ مثل یه پروکسی ساکس عمل می‌کنه و بهتون اجازه می‌ده با دور زدن فایروال‌ها، تو اینترنت گشت و گذار کنید.</p> | |
| <h3>۳۶. مقابله اس اس ال با حملات:</h3> | |
| <p>اس اس ال برای هر حمله‌ای یه سپر دفاعی آماده داره! برای اینکه کسی نتونه وسط ارتباط قرار بگیره و حمله ام آی تی ام رو اجرا کنه، از گواهی‌های معتبر ایکس ۵۰۹ استفاده می‌کنه. برای دفع حملات تکرار پیام یا ری‌پلی، از اون شماره توالی ۶۴ بیتی که تو دل مک مخفی شده کمک می‌گیره. و برای اینکه هکر نتونه پروتکل رو به نسخه‌های ضعیف‌تر دان‌گرید کنه، پیام نهایی فینیشد رو می‌فرسته که شامل هش کل مکالمات قبلیشونه!</p> | |
| <h3>۳۷. چالش‌های توزیع کلید متقارن:</h3> | |
| <p>تو دنیای رمزنگاری متقارن، دردسر اصلی ما توزیع کلیدهاست. مشکل مقیاس‌پذیری اینجا بیداد می‌کنه! تصور کنید تو یه شبکه بزرگ اگه ان تا کاربر داشته باشیم که بخوان با هم ارتباط امن داشته باشن، به ان در ان منهای ۱ تقسیم بر ۲ کلید نیاز داریم. خب مدیریت این همه کلید تو یه سازمان بزرگ رسما به یه کابوس تبدیل می‌شه!</p> | |
| <h3>۳۸. مرکز توزیع کلید (کی دی سی):</h3> | |
| <p>برای حل همون کابوس توزیع کلید، کی دی سی به میدون اومد. این مرکز میاد فقط یه دونه مستر کی با هر کاربر به اشتراک می‌ذاره؛ یعنی برای ان کاربر فقط به ان تا کلید نیاز داریم! حالا هر وقت دو نفر بخوان با هم صحبت کنن، کی دی سی دست به کار می‌شه و یه سشن کی موقت برای همون ارتباطشون تولید می‌کنه و در امنیت کامل به دستشون می‌رسونه.</p> | |
| <h3>۳۹. توزیع کلید نامتقارن:</h3> | |
| <p>وقتی رفتیم سراغ رمزنگاری نامتقارن، دیگه داستان توزیع کلید فرق کرد. اینجا بهترین و منطقی‌ترین راه حل، استفاده از گواهی‌های دیجیتال یا همون سرتیفیکیتس هست. این گواهی‌ها به صورت آفلاین توسط یه مرجع قابل اعتماد به اسم سی ای امضا می‌شن و دیگه نیازی نیست هر بار برای گرفتن کلید عمومی کسی، با یه سرور مرکزی مکاتبه کنیم.</p> | |
| <h3>۴۰. توزیع کلید ترکیبی (هیبرید):</h3> | |
| <p>تو دنیای واقعی، ما همیشه از روش هیبرید یا ترکیبی استفاده می‌کنیم چون بهترین‌های هر دو دنیا رو بهمون می‌ده! اولش که می‌خوایم هندشیک کنیم و سر کلید جلسه توافق کنیم، از رمزنگاری نامتقارن که امنیت بالایی داره استفاده می‌کنیم. اما بعدش که نوبت به ارسال داده‌های حجیم می‌رسه، شیفت می‌کنیم روی رمزنگاری متقارن، چون سرعتش به مراتب بیشتر و سریع‌تره!</p> | |
| <h3>۴۱. مرجع کلید عمومی (آثوریتی):</h3> | |
| <p>اوایل ایده این بود که یه آثوریتی کلید عمومی داشته باشیم که همه آنلاین بهش وصل بشن و کلیدها رو بپرسن. اما این روش دو تا مشکل فاجعه‌بار داشت: اول اینکه یه گلوگاه ترافیکی وحشتناک تو شبکه می‌ساخت، و دوم اینکه اگه سرور این مرجع فقط چند دقیقه از کار می‌افتاد یا قطع می‌شد، کل ارتباطات امن اون سیستم مختل می‌شد و همه فلج می‌شدن!</p> | |
| <h3>۴۲. گواهی کلید عمومی و سی ای:</h3> | |
| <p>برای فرار از مشکل گلوگاه، ایده گواهی‌ها متولد شد. این بار سی ای میاد هویت ما و کلید عمومیمون رو یکجا امضا می‌کنه و به صورت یه فایل گواهی می‌ده دستمون. حالا ما می‌تونیم این گواهی رو به هر کسی بدیم تا هویتمون تایید بشه، بدون اینکه اون شخص مجبور باشه برای بررسی اعتبار ما، دوباره آنلاین به سرور سی ای وصل بشه!</p> | |
| <h3>۴۳. فرایند پی کی آی:</h3> | |
| <p>گرفتن یه گواهی تو بستر پی کی آی چند تا مرحله جذاب داره. اول ما رو سیستم خودمون یه زوج کلید می‌سازیم. بعد یه درخواست به اسم سی اس آر که حاوی کلید عمومیمونه رو برای سی ای می‌فرستیم. اینجا سی ای دست به کار می‌شه و هویت ما رو احراز می‌کنه و وقتی خیالش از بابت ما راحت شد، در نهایت اون گواهی ارزشمند رو برامون صادر می‌کنه.</p> | |
| <h3>۴۴. فیلدهای گواهی ایکس.۵۰۹:</h3> | |
| <p>وقتی یه گواهی ایکس ۵۰۹ رو باز کنید، کلی فیلد مهم می‌بینید. از ورژن و شماره سریال گرفته، تا الگوریتم امضا یا همون سیگنچر الگوریتم. همچنین نام صادرکننده یا ایشوئر، تاریخ شروع و پایان اعتبار یا همون ولیدیتی پریود رو هم داره. در کنار اینا، نام دامنه ما تحت عنوان سابجکت، و کلید عمومیمون مثلا آر اس ای ۲۰۴۸ بیتی توش ثبت شده و در نهایت یه بخش اکستنشنز برای اطلاعات تکمیلی داره.</p> | |
| <h3>۴۵. گواهی‌های ریشه (چین آف تراست):</h3> | |
| <p>داستان زنجیره اعتماد خیلی جالبه! تو بالاترین سطح، ما روت سی ای رو داریم که اونقدر معتبره که گواهیش سلف سایند هست، یعنی خودش خودش رو امضا کرده. اما برای اینکه امنیت کلید خصوصی این ریشه به خطر نیفته، میان از اینترمدیت سی ای یا همون واسطه‌ها استفاده می‌کنن تا وظیفه روزمره امضای گواهی سایت‌های مختلف رو انجام بدن و ریشه اصلی تو یه جای امن استراحت کنه!</p> | |
| <h3>۴۶. سطوح اعتبارسنجی:</h3> | |
| <p>گواهی‌ها بسته به میزان بررسی، تو سه سطح صادر می‌شن. پایین‌ترین سطح دی وی هست که فقط از طریق یه ایمیل یا فایل، چک می‌کنه که دامنه مال شما هست یا نه. یه پله بالاتر او وی رو داریم که یه اعتبارسنجی سازمانی هم روش انجام می‌شه. اما غول مرحله آخر ای وی هست که بالاترین سطح بررسی‌های سخت‌گیرانه و حقوقی رو داره و تو مرورگرهای قدیمی همون نوار سبز رنگ معروف رو بهمون می‌داد!</p> | |
| <h3>۴۷. پروتکل ای سی ام ای:</h3> | |
| <p>یادتونه قدیما چقدر گرفتن و تمدید گواهی سخت بود؟ پروتکل ای سی ام ای اومد تا همه این دردسرها رو خودکار کنه! این پروتکل با حل کردن یه سری چالش‌های اچ‌تی‌تی‌پی یا دی ان اس، به صورت اتوماتیک دامنه شما رو تایید می‌کنه و گواهی رو صادر یا تمدید می‌کنه. سرویس بی‌نظیر لتس انکریپت دقیقا بر پایه همین پروتکل کار می‌کنه و اینترنت رو برای همه ما امن‌تر کرده.</p> | |
| <h3>۴۸. اعتبارسنجی گواهی در مرورگر:</h3> | |
| <p>وقتی یه سایت باز می‌کنید، مرورگرتون پشت صحنه کلی کار انجام می‌ده! اول چک می‌کنه ببینه تاریخ ولیدیتی گواهی نگذشته باشه. بعد می‌ره سراغ امضا و اون زنجیره اعتماد رو تا روت سی ای بررسی می‌کنه تا مطمئن بشه تقلبی تو کار نیست. بعدش تطابق آدرس سایت با نام دامنه تو گواهی رو چک می‌کنه، و در آخرین قدم، با چک کردن لیست‌های سی آر ال یا پروتکل او سی اس پی، مطمئن می‌شه که این گواهی تا الان باطل نشده باشه!</p> | |
| </div> | |
| """ | |
| text = re.sub(r'<[^>]*>', '', text) | |
| text = re.sub(r'<!--.*?-->', '', text) | |
| print(re.findall(r'[a-zA-Z0-9]', text)) | |
Xet Storage Details
- Size:
- 38 kB
- Xet hash:
- f78c30d2821fce5868722acd5bfac529cbe1ad880f7a9dbe20ffdcbea49cf850
·
Xet efficiently stores files, intelligently splitting them into unique chunks and accelerating uploads and downloads. More info.